Τι είναι η Λογοθεραπεία;
Είναι η επιστήμη που ασχολείται με την πρόληψη, διάγνωση, αντιμετώπιση προβλημάτων επικοινωνίας

(Λεκτικής και Μη) που εμφανίζουν παιδιά και ενήλικες. Στόχος είναι η ένταξη του ατόμου στο κοινωνικό ή σχολικό περιβάλλον.


Πότε ένα παιδί χρειάζεται Λογοθεραπεία;
Οι διαταραχές λόγου και ομιλίας επηρεάζουν την επικοινωνία του παιδιού με τον εαυτό του και το περιβάλλον του. Εκδηλώνονται στην προσχολική ηλικία και είναι απαραίτητο να αντιμετωπιστούν έγκαιρα ώστε με την ένταξη του στο σχολείο να κατακτηθούν σωστά η ανάγνωση και η γραφή.

Αν το παιδί σας παρουσιάζει κάτι από τα παρακάτω:

Άρθρωση/ ομιλία:
Μπερδεύει ήχους μέσα σε λέξεις.
Δυσκολεύεται να αρθρώσει σωστά κάποιους ήχους (αντί για /ρ/ λέει /λ/ ή αντί για /σ/ λέει /θ/)
Παραλείπει ήχους μέσα σε μία λέξη.

Λόγος:
Δυσκολεύεται να σχηματίσει προτάσεις απλές/σύνθετες.
Δεν καταφέρνει να εκφράσει τις σκέψεις του με σωστές λέξεις.
Δυσκολεύεται να περιγράψει γεγονότα
Δυσκολεύεται να κατανοήσει και να εκτελέσει εντολές.
Κάνει λάθη γραμματικά και εκφραστικά.

Νοητική καθυστέρηση:
Χαμηλή νοημοσύνη σε σχέση με άλλα παιδιά ίδιας ηλικίας.
Δυσκολία στην κατανόηση της ομιλίας.
Δυσκολία στην ομιλία/άρθρωση σε σχέση με άλλα παιδιά ίδιας ηλικίας.
Δυσκολία στην εκτέλεση απλών εντολών.

Τραυλισμός:
Αδυνατεί να ξεκινήσει την φράση του.
Επαναλαμβάνει συλλαβές ή ήχους.
Κολλάει σε συγκεκριμένους ήχους είτε στην αρχή της ομιλίας είτε κατά τη διάρκεια αυτής.
Επιμηκύνει συλλαβές ή ήχους κατά την ομιλία.

Παρουσιάζει τικ.

Μαθησιακές δυσκολίες/δυσλεξία:
Αντιστρέφει γράμματα ή αριθμούς στην γραφή και στην ανάγνωση (το /3/ γίνεται /ε/, το /δ/ γίνεται /2/, το /ρ/ γίνεται /9/, το /το/ γίνεται /οτ/).

Αντικαθιστά λέξεις με άλλες μικρότερες που το βολεύουν σε μία πρόταση.

Δεν χρησιμοποιεί σωστά τα σημεία στίξης.
Γράφει άλλα γράμματα μικρά και άλλα μεγάλα σε μία λέξη ή πρόταση.
Οι λέξεις δεν έχουν σωστές αποστάσεις μεταξύ τους.
Διαβάζει αργά, διστακτικά. Πηδάει σειρές και λέξεις.
Παραλείπει γράμματα κατά την ανάγνωση.Δεν ξεχωρίζει το δεξί με το αριστερό, το μέσα με το έξω και το πάνω με το κάτω.

Αυτισμός:
Έκπτωση στη χρήση εξωλεκτικών συμπεριφορών (βλεμματική επαφή/εκφραστικότητα προσώπου)
Αποτυχία στην ανάπτυξη φιλικών σχέσεων με συνομίλικα παιδιά.
Αδιαφορία να μοιραστεί τα ενδιαφέροντά του ή τα επιτεύγματά του.
Έλλειψη κοινωνικής και συναισθηματικής αμοιβαιότητας.
Αργοπορία ή έλλειψη ανάπτυξης λόγου.
Ανικανότητα συντήρησης διαλόγου (όταν υπάρχει λόγος).
Στερεότυπες κινήσεις.
Έλλειψη συμβολικού παιχνιδιού.
Επίμονη ενασχόληση με συγκεκριμένα αντικείμενα.

Αφασία παιδική:
Μετά την ολοκλήρωση της ομιλίας παρουσιάζεται ολική ή μερική απώλεια λόγου από εγκεφαλική ασθένεια ή τραυματισμό.

Βαρηκοϊα:
Δεν υπάρχει σταθέρη ένταση στην ομιλία του παιδιού.
Προβλήματα στην άρθρωση.
Δεν αντιδρά στα καλέσματά μας ή σε ήχους του περιβάλλοντος (τηλεόραση, ραδιόφωνο, παιχνίδια).
Η φωνή του είναι μονότονη, δεν εχει χρωματισμό.
Δεν αλλάζει η έκφραση του προσώπου του ανάλογα με αυτά που λέει.

ΔΕΠ/Υπερκινητικότητα:
Απροσεξία στον γραπτό λόγο.
Παρορμητικότητα σε βαθμό μεγαλύτερο από το φυσιολογικό.
Υπερκινητικότητα μέσα στην τάξη και κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Δεν ολοκληρώνει τις εργασίες του.
Διασπάται εύκολα η προσοχή του.
Δεν συγκεντρώνεται.
Δυσκολεύεται να παραμείνει στη σειρά του.
Δεν είναι διακριτικό.
Μιλά υπερβολικά.